كور مادرزاد و مرض پيسى را شفا ميداد و اموات را به اذن خدا شفا ميداد و شيعيان صادق با او بودند ، اشخاصى كه به شمعون ايمان مىآورد مؤمن و افرادى كه او را منكر ميشدند كافر و آنهائى كه دربارهء آن حضرت شك داشتند گمراه بشمار ميرفتند . شمعون عليه السّلام حواريون را بسوى شهرها روانه ميكرد تا مردم را ( بسوى خدا ) دعوت كنند . عيسى و شمعون عليهما السّلام هيچ كسى را به طرف روم نميفرستادند مگر اينكه كشته ميشد ، شمعون به دو نفر از اصحاب خود فرمود : شما در فلان وقت به طرف روم حركت كنيد ولى آنها قبل از آن وقت معلوم حركت كردند و پادشاه آنان را گرفته حبس كرد . همين‌كه آن وقت معهود در رسيد شمعون عليه السّلام به صورت طبيب حركت كرد و هيچ كسى را تحت معالجه قرار نميداد مگر اينكه او را شفا ميداد ( و بدين نحو ) بر پادشاه غلبه يافت . بعد از آن پادشاه خوابى ديد و خواب خود را براى شمعون عليه السّلام نقل كرد شمعون گفت : شايد در حبس تو گروهى از مظلومين زندانى باشند ؟ پس شمعون پادشاه را دستور داد كه به امور كليهء محبوسين رسيدگى شود ، پادشاه و شمعون در يك مجلس نشستند و پادشاه بنا كرد به امور زندانيان رسيدگى كردن تا اينكه به آن دو نفر قاصد شمعون رسيد ، همين‌كه از جريان كار آنها سؤال كرد ؟ گفتند : ما فرستادگان عيسى هستيم و كور مادرزاد و مرض پيسى را شفا ميدهيم . پادشاه گفت : شخص كورى را حاضر كنيد ، شخص كورى را آوردند كه هيچ‌وقت قوهء بينائى نداشته بود ، پس شمعون دست خود